Winkelwagen


Uw mandje is momenteel leeg.

 
Verhalen uit de praktijk
Talent, passie en doorzettingsvermogen zijn essentieel als muziek je werk is. Kritiek op de werkplek of ‘nee zeggen’ tegen een optreden, dat doe je niet zo gauw. Enkele muzikanten geven aan waar werkdruk en veel geluidsbelasting toe kunnen leiden.

Leonie - zangeres en docent
“Mijn agenda is altijd vol. Mijn leven is lesgeven, optreden en mijn kinderen. Ik leef intens en eis van mezelf dat ik alles 100% doe. Dat heeft kwaliteiten naar boven gehaald, waardoor ik met veel plezier lesgeef en met goede bands kan zingen. Met inspringen voor zieke collega’s en extra optredens kom ik vaak tijd tekort. Ik wil graag goed zorgen voor mijn leerlingen en mijn kinderen, en… ik voel me schuldig dat ik er niet genoeg ben voor mijn kinderen...
Een maand geleden, toen het oorsuizen na een optreden niet meer wegtrok, kon ik ook geen geluid meer verdragen en was ik voortdurend bekaf. Er staan een aantal optredens gepland, die ik moet afzeggen. Dat is voor de anderen goed balen. Ik heb nog een optreden geprobeerd, maar het was zo hard dat ik twee dagen van de wereld was.
Terugkijkend weet ik dat ik te veel hooi op mijn vork had. Repetities en optredens zijn vaak oorverdovend. Ik vind het moeilijk om dat aan te kaarten in de groep. Ik heb wel aangemeten oordoppen, maar dat werkt niet lekker als ik zing. En mijn inears dreunen soms of ik hoor het niet goed. Ik heb liever niks in.
Het meest belastend zijn de popklassen op de muziekschool. Daar staan een aantal drumstellen in een groot lokaal, waar een paar knullen voluit op meespelen met muziek uit grote speakers, die in de hoeken van de ruimte staan. Een groep meiden staat daarbij te ’belten’ door microfoons. Het is alsof je met je hoofd in een megafoon zit, die op tien staat. Belting is echt een trend, ze zien het op TV en willen dat dan ook. Ik zou liever andere stijlen doen, maar ja, je moet mee gaan met de vraag.
Ik ben boos op mezelf dat ik alsmaar ben doorgegaan terwijl het eigenlijk te veel was. Ik weet niet goed hoe het verder moet. Ik was deze ellende graag voor geweest. Ik ben bezorgd over de toekomst.”
Een half jaar later: “Ik heb maanden niets kunnen doen. Nu werk ik halve dagen en doe soms nog een optreden. Eén band doe ik niet meer, die spelen echt te hard. Op de muziekschool is een informatiedag over geluid geweest. Er werd openlijk gesproken over welke problemen er spelen. Met eenvoudige ingrepen zijn de geluidsniveaus in de lokalen flink omlaag gegaan. In het poplokaal staan de boxen niet meer in de hoek en er hangt absorptieschuim achter de drumstellen. Op de drums liggen nu dempringen. De muziek en de zang doen we nu met minder versterking. De meesten gebruiken nu gehoorbescherming.
Ik heb sleeves laten maken voor mijn inears, wat beter werkt. Voor lesgeven gebruik ik een ZEM gehoorbeschermer, dat is makkelijker in en uit doen dan oordoppen. Gehoorbescherming en zingen blijft een lastige combinatie. Soms zing ik zonder, maar dan zorg ik er wel voor dat mijn oren verder voldoende rust krijgen.”

Floris - orkest lid
“Vier jaar geleden zijn er metingen gedaan, waaruit bleek dat de geluidsniveaus veel te hoog zijn. Er zouden maatregelen genomen worden, maar daar hebben we weinig van gezien. Aanpassingen van de repetitieruimte hebben niet veel verbeterd en het geluidsniveau is in de afgelopen jaren eerder meer geworden. We hebben wel inears gekregen. Maar het ene na het andere project was zo oorverdovend, dat het bijna onwerkbaar was geworden. Een aantal musici zijn eens tijdens een repetitie opgestapt en hebben zich ziek gemeld, omdat ze niet in die herrie wilden werken. Daarna is er een Arbo commissie ingesteld. Die is nu na een jaar op sterven na dood. Leden zijn opgestapt omdat er met de voorstellen niets gebeurd.
Het rare is alsof iedereen het allemaal gewoon bij het oude wil laten. Er lijkt weinig interesse in voorlichting of nieuwe ontwikkelingen, zoals een inear die tegelijk gehoorbeschermer is. Je moet het gewoon zelf uitzoeken en jezelf goed beschermen. Het spelen voelt soms als een strijd. Dan moet je naast de herrie ook nog oppassen dat je niet zo gestresst raakt dat je een frozen schoulder krijgt. En dan is er nu de dreiging van bezuinigingen en opheffingen. Ik zou graag meer akoestisch spelen, subtieler. Dat zou mooi zijn.”

Harry - pianist en docent
“Ik geef zo’n 15 jaar les en schrijf arrangementen voor mijn jazzband. Van het ene op het andere moment had ik oorsuizen, irritant hard, waardoor ik niet meer kon slapen. Mijn audiogram heeft een flinke lawaaidip en alles is weg boven de 8000 Hz. Te veel geluid lag wel erg voor de hand. Met die blazers is het altijd een flinke bak geluid. En jaren enthousiast studeren en lesgeven is ook niet niks. Ik heb een vrij kleine lesruimte thuis, daar stond mijn vleugel altijd open. Die heb ik nu dicht met de lessenaar op de bovenklep. Dat scheelt enorm.
Het heeft een paar jaar geduurd voordat ik met mijn oorsuizen kon omgaan. In die tijd leunde ik voortdurend tegen een depressie aan, wat niet prettig was voor mijn vriendin en kinderen. Ik heb veel steun gehad aan een psycholoog. Ik ben mijn werk beter gaan doseren en gehoorbescherming gaan gebruiken. Al met al kreeg ik alles weer goed op de rails met minder stressen, de geluidsbelasting in de gaten houden en zorgen dat de financiën op orde zijn.
Het ging allemaal best goed tot ik steeds vaker last kreeg van duizelingen en ik dagen misselijk rond liep. Op een morgen kon ik niet meer op mijn benen staan, alsof ik straalbezopen was. Blijk ik Menière te hebben. Ik slik nu wel iets tegen de duizelingen en de misselijkheid, maar de stress blijft. Dat ontneemt me de lust om iets te ondernemen en het liefst wil ik het meest van de tijd slapen. Dat is niet handig voor een ZZP-er zonder pensioen en zonder arbeidsongeschiktheidsverzekering. Thuis lesgeven gaat gelukkig nog wel. Maar op stap gaan met de band is haast onmogelijk.
Ik las dat Menière vaak voorkomt bij mensen die perfectionist zijn, een zorgzaam karakter hebben met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dat is een mooie omschrijving van hoe ik in het leven sta. Maar daar blijkt dus een prijskaartje aan te hangen. Via mijn psycholoog volg ik nu een stressreductie programma. Hopelijk kan ik blijven werken.”

De namen zijn gefingeerd - de verhalen helaas niet.



 

ONGEHOORD

Voorlichtingsfilm over Hyperacusis
"Als gewone geluiden PIJN doen"
Lees verder...
 
Gehoorschade bij jongeren: 1 op 4
Zoveelste Onderzoek...
Lees verder...
 
Lespakket Ongehoord HARD
Lespakket Onderwijs
Lees verder...
 
Steun de Film Ongehoord HARD
Ontvang DVD - maak kans op gratis gehoorbeschermer
Lees verder...
 
Ruis & Muziek
drie nieuwe CD's
Lees verder...
 
All rights reserved Oorbewust - © 2008 - 2013